زود گذشت
خوابی بیش نبود انگار
خوابی خوب
خواب... خرداد...خرمشهر...
هنوز پلکهام سنگین است
هنوز لحظه ای را به یاد می آورم
که به پاس حماسه ای جاوید
این خانه سرپاشد
به محل قرارها بدل شد
به آشیانه گفتگوها
پلی زد به خانه های همین حوالی
خواب ...خرداد...خرمشهر
شش ضربدر 365 عمر این خانه
کیک تولد دیگر عادی شده است
باید چراغان کنم این خانه را
آویزهای رنگارنگ
از پنجره های این خانه بیاویزم
دنیا ببیند
اینجا همه چیز روبه راه است
خواب...خرداد...خرمشهر
نوشته: سمیرا حسن زاده
بازهم جا ماندم....
بازهم ساعت دوید
و من...
باز دیر آمدم
آغوش مهربانی تو اما همیشه باز است!!
ناز بانو !
ببخش اگر آنقدر سرگرم خودم بودم
که جایی برای تو نیافتم...
کوتاهی همیشه از من
بزرگواری همواره از تو
اف و گلایه از من
"خیر ببینی " از تو
ماه بانو!
نور کدام خورشید است
که وامدار شده ای
شب من تنها با تو زیباست
خسته که می شوم
بر شانه های افتاده ات
تکیه می زنم
بهترین گوشه ی دنیا همین جاست
میخواهم طواف کنم
گوشه چارقدت
قبله من است
بگذار بردستهایت دخیل ببندم
که این دل تا ابد گرفتار توست... .
نوشته : سمیرا حسن زاده
من باشم و نباشم چه فرقی می کند؟
تو دیگر نیستی
و من چقدر بی تو کم دارم....
منهای تو من؟؟
خط عمودم در دایره روزگار
با افق تو فاصله ها دارم ...
معادله تو سالهاست که حل شده !
منم که بی تو سخت ترین معادله را ساختم
روزی که مساوی تو شوم ، آرزوهام خط می خورند
منهای تو زندگی دو خط موازیست که پایان ندارد
کاش بودی و بودم!!!
نوشته : سمیرا حسن زاده
بانوی یاس!
دنیا را تعفن گرفته
شاید جرعه ای عطر تو چاره ساز باشد... .
نوشته : سمیرا حسن زاده
در کوچه های شب زده ی شهر پاگذاشت
شرمنده شد ز هرم قدمهاش ، ماهتاب
زنبیلی از سخاوت باران به دست ،باز
در قحط سال آینه پاشید بذر آب
با چادری لطیف و رها در مسیر باد
تا آسمان گذشت به زیباترین حجاب
بر کعبه ی شکوفه های محمد طواف کرد
در کوچه ، باز پراکند شمیم گل و گلاب
خاتون شعرهای نجیب فرشته ها
بانوی آب ها و رها از دل سراب
بر صفحه های پاره ی تقویم جا گذاشت
یک شب همان زلالترین خاطرات ناب
سروده : سمیرا حسن زاده
